Qaar badan oo dadka ka mid ah waxay u muuqdaan inay wax walba haystaan—hanti, muuqaal wanaagsan, iyo nolol dibadda ka qurux badan—laakiin haddana gudaha qalbigooda waxay dareemaan faaruq iyo degganaansho la’aan markay eegaan waxa dadka kale haystaan.

Xaasidnimadu kama dhalato faqriga ama wax yari, balse waxay ka dhalataa qalbi aan baran mahadnaqa iyo ku qanacsanaanta waxa Allaah siiyay.

Qalbi illooba nimcooyinka uu haysto, si fudud ayuu u bilaabaa inuu eego nolosha dadka kale, taas oo keenta murugo iyo xasilooni la’aan.

Diinta Islaamku si cad ayay noogu baraysaa inaan ka ilaalino qalbiyadeenna xaasidnimada, sababtoo ah waxay:

burburisaa nabadda gudaha ee qofka

dhaawacdaa xiriirrada dadka

waxayna xitaa burisa camalka wanaagsan

Guusha dhabta ah ma aha in aad wax badan haysato ama dadka ka horreyso, balse waa in qalbigaagu noqdo mid ku qanacsan waxa Allaah kuu qadaray.

Qanacsanaantu waa hanti aan la iibsan karin—waa deggenaansho uu Allaah ku rido qalbiga addoonkiisa.

Nebigu ﷺ wuxuu ina faray in aan eegno kuwa naga hooseeya ee xagga nolosha, si aan u xasuusanno nicmooyinka aan illownay, oo aan uga fogaano

isbarbardhigga keena murugada.

"Eeg kuwa kaa hooseeya, oo ha eegin kuwa kaa sarreeya,” si aad mar walba u ahaato mid mahadnaq badan oo qalbigiisu deggen yahay.

Allaah waxaan ka baryaynaa inuu qalbiyadeenna ka ilaaliyo xaasidnimada, kana dhigo kuwo ku qanacsan qadarkiisa, kana buuxiyo xasillooni, iimaan, iyo mahadnaq joogto ah. Aamiin.