Qof ma maqashay isagoo leh: "Haddii ay qaddar tahay, way dhacaysaa,” isagoo fadhiya oo waxba qabanayn?

Waxaa jira dhacdo caan ah oo ka timid noloshii Nabiga ﷺ oo si cad uga jawaabaysa fahamkan khaldan ee iimaanka.

Maalin, Nabiga ﷺ wuxuu fadhiyay

masjidka, markaas ayuu nin reer baadiye ah yimid. Ninkii wuxuu ka degay geelkiisii, wuxuuna uga tagay isagan oo aan xadhig lagu xirin, kadibna si toos ah ayuu u galay masjidka si uu u tukado.

Nabiga ﷺ ayaa arkay arrintaas, wuuna joojiyay ninka. Wuxuu weydiiyay: "Maxaad geelaga a u xidhi wayday”

Ninkii isagoo kalsooni ka muqto ayuu ku jawaabay: "Waxaan tallo saartay Alle.”

Nabiga ﷺ ma uusan amaanin. Wuxuu ku saxay hadal noqday mabda’ weyn oo nolosha ah: "Xadhi geelaga, dabadeedna talo saaro Alle”

Casharka ku jira halkan waa mid qoto dheer.

Dad badan waxay u maleynayaan in tawakkul (ku tiirsanaanta Allah) ay ka dhigan tahay in la iska daayo asababaha—inaan la shaqayn, aan la qorshayn, ama aan la dadaalin.

Laakiin taasi ma aha sax islaamka.

Ka tagista sababaha ma aha tawakkul — waa dayacaad.

Tawakkulka dhabta ah waa isku dheelitirnaan:

Waxaad qaadataa sabab kasta oo awooddaada ku jirta

Waxaan dadaalaysaa, qorshaynaysaa, shaqaynaysaa

Waxaad isticmaashaa maskaxda iyo awoodda Allah ku siiyay

Laakiin qalbigaaga waxaad ku haynaysaa sir weyn:

Natiijadu kama timaado dadaalkaaga oo keliya.

Waxaad ogtahay:

Inaad wax barato → laakiin guusha Allah ayaa bixiya

Inaad shaqeyso → laakiin rizqiga Allah ayaa qoran

Inaad daawo qaadato → laakiin bogsashada Allah ayaa leh

Waxaan u dhaqaaqnaa sida wax walba ay innaga nagu xiran yihiin,

laakiin waxaan u duceysanaa sida wax walba ay Allah ku xiran yihiin.

Waxaad xidhaysaa geelga laakiin waxaad ogtahay in Allah yahay kan ilaalinaya.